babaannem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
babaannem etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

19 Ekim 2014 Pazar

Senden Bana Son Kalan

Babaannem vefat ettikten sonra pek çok sebepten 'evim' dediği evi boşaltmadık. En son yurtdışında yaşayan halam geldiğinde bir kontrole gittiler evi. Eşyalar dağıtılınca istediğim tek şeyin bu fincanlar olduğunu bütün büyüklere söylemiştim. Çocukluğumdan beri gözüm vardı. :) Benzerlerini artık pek çok yerde bulabiliriz ama benim çocuk yıllarımda Türkiye'de yoktu böyle fincanlar, tabaklar vs. Renginin pembe oluşu da beni ayrıca cezbediyordu. Bir kez bile dokunmadım kırılır belki diye. Bizimkisi uzaktan, tek taraflı bir aşktı anlayacağınız. Büfede yıllarca bakıştık kendileriyle. Bu sefer gittiklerinde beni düşünüp fincanları getirmişler. Çok sevindim. Çok hüzünlendim. Fotoğraflarını çektikten sonra sardım sakladım.

Senden bana son kalan bir pembe fincan şimdi... Kıyıpta kullanamadığın hiç bir şeyi istemedim. Senden sonra bir süre, yarın yok bugün var dedim ama yine unuttum. Misafire çıkarırız, özel bir günde giyeriz diye yine ertelemelere başladık. Oysa 'bir gelenim olur.' diye sakladığın onca şey bir kez bile elini sürmeden eskidi. Bilirim ben babannem gibi insanların hiç bir zaman yüzü kızarmaz misafir karşında. Günlük kullanılan eşyalar bile tertemiz, yep yenidir. Mis gibidir evleri her daim çiçekler gibi. Siz eskitmeyin giysileri dolapta, fincanları, bardakları çıkarın kendinize demlediğiniz çayı için. Bir de kalanlara da, gidenlere de hayır duası ederseniz bence çok makbule geçer.


IMG-20141005-WA0006 IMG-20141005-WA0003-001
Devamını Oku

16 Ocak 2012 Pazartesi

Bugün benim doğumgünüm

Ama yastayım... Arkadaşımında duyurduğu gibi babaannemi kaybettim. Beklenen ama kabul etmek istemediğimiz bir süreçti... Yarın 7 gün olacak toprağa verileli. Ben Allaha inanıyorum. Müslüman olmaktan öte Allahın varlığına ve onun bizim anlayamadığımız, aklımızın ermeyeceği yöntemleri olduğuna... Ölümde bunlardan biri... Çok acı ama belki de düşündüğümüz kadar kötü değildir. Babaannem benim neresi olduğunu bilmediğim bir yolculuğa çıktı... Böyle düşünmek istiyorum... Bedeni yüktü burada bıraktı... Uzun ve mutlu bir ömür yaşadığını düşünüyorum... Çok yokluk, yoksukluk, acılar çekmiş çocuklarını büyütürken ama onlar büyüdükten sonra Annelerinin yanından ayrılmadılar. İhmal ettiler belki ama 7si de hayırlı evlattı. Allah herkese nasip etsin böylesi bir sevgiyi. 92 yaşındaydı babaannem. Torununun, torununu gördü... 

Çok sevildiğini bilerek gitti... Tek içimde ukte kalan eline doğduğumuz kardeşlerim ve benim hiç bir mürüvvetimizi göremeyecek olması... Derler ki hatırladığın sürece senle olacak, derler ki adının anıldığı son gün ölür insan. O nefret ettiğim ismim şimdi babaannemden bana hatıra... Ben yaşadıkça adı benle yaşayacak... Kendi adımı ölmeden mezar taşında görmek de varmış, daha taşı yok ama olacak. Yaşasaydı çok acı çekeceği bir sürece girecekti demiş doktor. Allah çektirmedi, ilk kez çok düşkün oldu ve fazla çekmeden, çektirmeden gitti..

Doğumgünüme kadar yaşar mı acaba diye düşünmüştüm olmadı. Ama babaannem bana süre verdi diyorum. Biraz daha toparlanmam için... Her ne kadar keyfim yoksa da doğumgünüm olduğunu anlayabilmem için... Sanki haftalar geçmiş gibi. Demek Allah sabrını böyle veriyor. Yoksa nasıl yaşar insan? Babamı düşünüyorum ben şimdi, güçlü durmaya çalışıyor ama dünyasını annesinin etrafında çeviren bir adamdı babam. Annesi bir yana dünya bir yanaydı... 4 yıl önce bir şeyler oldu yanlış anlamalar, kalpler kırıldı sonra da geriye dönülemedi. Sorunlar çözüldü ama kırılan kalpler tamir olamadı... Meğer bizim babaannemizin yokluğuna alışma süreciymiş o... Allah şer dediğimiz olaylar vasıtasıyla bize güç vermek istemiş belkide. Aklımda hep babaanenmin sözleri bir kaçını paylaşmak istiyorum...



Bıldır ki kuzuya ne derler?
Ne derler babaanne?
Şişek. Selam vermeden geçene ne derler?

Eşşekk...

Niçe kızcağız, öyle gelincağız...

Öğüt ola aslana, bir dahana uslana. 

Asil isen bir gül yeter kokmaya, hoyrat isen gir bahçeyi yıkmaya.

El bir çuval kömürü yer, yüzüne gözüne bulaştırmaz, sen daha kömür çuvalının yanına varmadan ağzın yüzün kapkara olur.



Daha çok var aslında da şu anda aklıma gelenler bunlar. Son olarak başsağlığı dileyen herkese çok teşekkür ederim. Allah razı olsun...

Devamını Oku

Pages

Blogger tarafından desteklenmektedir.

Ara ki bulasın

© 2011 Kızsal Şeyler İşte, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena